(devamı) Gel gelelim bu kitap dağ fare doğurdu hesabı akademik dürüstlük ile bağdaşması çok zor olan başka kasıtlı bilgi çarpıtmaları da yapılmıştır. Sadece bir örnek vermek gerekirse, Rus ordusunda savaşan 250.000 civarında Ermeninin olduğu bilgisi sürekli tekrar edilmiştir, (Kitap, s. 58-59, 66). Fakat bu sayının 200 bininin Rus vatandaşı olduğu özellikle belirtilmemiş. Bir belgenin, savunulan fikre uymuyor diye tahrif edilmesi bilimsel arenada cinayet olarak değerlendirilir. Halaçoğlu ve yalan ortakları;

ERZURUM KONSOLOSU SCHEUBNER RICHTER’İN 5.8.1915 RAPORUNU
HALEP KONSOLOSURÖSSLER’İN 20.12.1915 RAPORUNU
ŞAM ABD KONSOLOSLUK GÖREVLİSİ GREG YOUNG 20.9.1915 RAPORUNU
AMERİKAN KONSOLOS HEIZER’IN 28.7.1915 TARİHLİ RAPORUNU ve yazmakla bitmeyen belge ve görüşleri çarpıtmışlar, sayısız yalan ve çeviri hatası yapmışlardır.
Netice de çok ciddi eleştiri alan bu tüccar organizasyonun kitapları toplatılması istenmiş ve utandıkları için gurup adına Kemal Çiçek bir açıklama yapmak zorunda kalmış. Açıklamanın aslıdır sanırım Zekeriya’nın kulağı bu açıklamalara da sağır kalmıştır.
(“Eserin çok yazarlı olması ve üslûp birliğinin yeterince sağlanamaması yüzünden, bazı teknik ve maddi hatalar yapılmış olması doğaldır. Ancak şu hususun altı çizilmelidir ki, yazarların belge tahrifatı yapma veya gerçekleri değiştirme gibi bir art niyetlerinin olması düşünülemez.” ) Dürüst ve açık özeleştiri nasıl olur? “Kusura bakmayın, teknik hata var”, denerek işin içinden sıyrılmak mümkün müdür? Cevap verilmesi gereken soru basittir: bu kadar fazla “teknik hata” ile dolu bir kitabı piyasada tutmak doğru mudur? Kitap herhalde binlerce belki onbinlerce adet basılmış ve okunmuştur ve hâlâ da okunmaktadır. TTK, konu hakkında bilgisi sınırlı insanların beyinlerini, tahrif edilmiş belgelerle yıkama hakkına sahip değildir. Kitap derhal piyasadan toplatılmalıdır. Ama nafile orası Türkiye. Bilmem anlatabidim mi? Dostlukla kalın

Öncelikle Editörümüze teşekkür ediyorum bir önceki yorumumu yayınladığı için. Ben konu üzerine bir yorum daha yazma gereksinimi duydum. Çünkü Avanos’u ve yetişen Avanos gençliğini önemsiyorum. Mutlaka Zekeriya İllezi okusunlar ama bir tarafı okurken diğer tarafa sağır kalmasınlar. Bilim, doğa toplum ve düşünceyle ilgili daha ileri bilgi edinmeye yönelik araştırma alanıdır. Bilim tapınak alanı değildir, bilim papağanlık da değildir. Bilim kuşku duyma sorgulama, mukayese isbat alanıdır. Benim bir sitede veya gazetede yazı ve yorum yazmaktan anladığım, herhangi bir yazarın kitabını oraya aktarmak değildir. O zaman kitabın ismini verirsiniz okuyucu alır ve okur. Elbette alıntı yapacaksınız ama kendi düşünce ve yorumlarınızı ortaya koyacaksınız. Ben bu yazıda Zekeriya İllez’e ait bir şey görmediğimden TTK kurumu başkanı Yusuf Halaçoğlu’nu muhatap alacağım. En üzüldüğüm konu da sevgili Zekeriya’nın alıntıları aktarırken doğru dürüst Halaçoğlunu’da okumadığı ortaya çıkıyor. Aslında Halaçoğlu ve yazdıkları kitaba Türkiye ve Almanya’dan çok ciddi eleştiriler geldi bu internet sayfalarında, gazetelerde yayınlandı onlardan da habersiz olduğu ortaya çıkıyor. Zekeriya yazısında o kadar hata ve çelişkilere düşmüş ki tek tek bunlara yanıt yazmak bir destanı gerektirir. Onun için genel yanıtlayacağım. En basit örnek (
Osmanlı arşiv kayıtlarında Ermenilerin sayısı 450.000 civarında verilmektedir) diyor. Halaçoğlunun kitabında aynen cümle (1.500.000’den az olmadığını tahmin etmekteyiz. Malesef bu verdiğimiz rakam da kesin ve net rakamlar değildir,” (Kitap, s. 52)
Mesele bu da değil, biz bugüne kadar Türkiye’de Ermeni meselesini konuşturmuyorduk. Konuşana hain diyoruz. İnsanlardan bilmedikleri bir şeyi kabul etmelerini istemek biraz tuhaf olur. Ayrıca, sorun “Soykırım'ın tanınması” meselesi değildir, bundan çok daha önce, soykırım konusunun Türkiye toplumunda açık bir tartışma konusu haline getirilmesi gerekmektedir. Demokrasi istiyorsanız geçmişinizle yüzleşmelisiniz Ermeni Soykırımı üzerine konuşmak, demokratik bir ulusal kimlik için kaçınılmazdır.

Neyse konunun özüne gelelim. Bildiğiniz gibi Türk Tarih Kurumu tarafından, 5 ortak yazarlı (Hikmet Özdemir, Kemal Çiçek, Ömer Turan, Ramazan Çalık ve Yusuf Halaçoğlu) bir kitap yayımlandı: Ermeniler: Sürgün ve Göç, (Ankara 2004) [Bundan sonra Kitap]. Kitabın sunuş yazısı, TTK başkanı ve kitabın yazarlarından Yusuf Halaçoğlu tarafından kaleme alınmış. Resmi Türk Tezi” olarak adlandıracağım tez savunucuları, bugüne kadar yabancı arşiv belgelerine karşı son derece eleştirel (soğuk) bir tutum takınıyorlardı. Tabiri caiz ise hainler olayı saptırıyor yalan söylüyor diyorlardı. Bu sefer ne hikmetse hainlerin arşivlerine başvurdular, oradan çeviriler yaptılar. Halaçoğlu, oldukça kuvvetli bir iddiada bulunuyor: “Kitapta sunduğumuz çeşitli ülkelere ait belgeler, bugüne kadar Ermenilerle ilgili ileri sürülen iddiaları tamamen ortadan kaldıracak niteliktedir Türk Tarih Kurumu “Ermeni tezlerini çürüttü” biçiminde lanse edildi. Kitab’ın, “yıllarca süren” ve “yabancı arşiv belgelerine dayanarak yapılmış bir çalışma” olduğu önemle belirtildi; “İngiliz, Amerikan, İtalyan, Fransız, Alman, Avusturya ve Rus arşivlerinden toplanan belgelerle” Ermeni tezlerinin geçersizliğinin kanıtlandığı iddia edildi. Devam edecek