|
Cumartesi, 29 Aralık 2007 |
|
1927 Yılında ilk Diyanet İşleri Başkanlığı’na getirilen M.Rıfat Börekçi Hoca,Atatürk’ün beğendiği,saygı duyduğu bir bilim adamıydı.Atatürk kendisi ile sık sık vatan hakkında,din hakkında düşüncelerini müzakere ederdi.Atatürk bir gün M.Rıfat Börekçi Hoca’ya şöyle der: “Hocam,camilerimizde okunana hutbelerden milletimiz tam aydınlanıyor mu? Senden istediğim ayetlere dayanan bir hutbe kitabının hazırlanması.Çünkü bizim dilimiz Türkçe’dir.Okunan hutbelerde siz daha iyi bilirsiniz ki Arapça aktarılmaktadır.Milletimiz yüce İslâm dinini çok iyi anlamamaktadır.İyi anlaşılması için açık bir Türkçey’le hutbelerin vatandaşımıza seslenilmesini istiyorum.Bu büyük milletin diniyle,kültürüyle daha iyi büyüyeceğine inanıyorum.Yalnız dinimiz bilginin ışığında müspet ilimler yolunda ele alınmazsa vatanımız ve milletimiz için felakettir. M.Rıfat Börekçi ise şöyle demiştir. “Paşam,tespitinizin çok büyük ve çok önemli olduğuna inanıyorum.Nelere değinmemiz gerektiğine bu çalışmayla birlikte karar verelim “ İşte hutbeler böylece hazırlanmıştır. Kevser 1-2-3: (Yâ Muhammed) Biz sana kevseri verdik.Onun için rabbine kulluk et ve kurban kes.Asıl sonu kesik olan,seni kötüleyendir. Ey Cemaat_i Müslimîn! Pekâlâ bilirsiniz ki,herkesin hali vakti birbirine uymaz.Halk arasında malının mülkünün hesabını bilemeyecek kadar zenginler olduğu gibi senede bir defa et yüzü göremeyecek kadar fakirler de vardır.Gerçekten nice muhtaç kimseler bulunur ki,yoksulluk içinde kasılıp kavrulurla da dertlerini kimseye anlatamazlar.Yarı aç yarı tok gezip yatarlar da asla hallerini belli etmezler.İşte böyle muhtaçlar için bayram ziyafettir.Allah ziyafetidir.Yoksulluk çekmeyen kimse bu ziyafetin ne demek olduğunu anlayamaz.Onu bütün sene et yüzü görmeyen zavallılar bilir.Ey hali vakti yerinde olan kimseler;sakın fakirlere ve muhtaçlara katı yürekle davranmayın! Onlara acıyın!Kendinizi bir kere olsun onların yerine koyup öyle düşünün! Sizin kesenizde o zavallıların hakkı bulunduğunu unutmayın,bunun için sadece zekâtla,sadece fitre ile kalmayın! Daima muhtaçlara yardımda geri durmayın! Hele bayramlarda onları çok kollayın.Böyle zamanlarda onları daha ziyade gözetin.Bütün iyiliklerin ve ibadetlerin faydası döne dolaşa yine size gelir. Bunu asla aklınızdan çıkarmayın! Şimdi bilmiş olun ki ey cemaat,erkek kadın,kimin borcundan,geçineceğinden fazla varsa,dinimizde o kimse kurban kesmek için zengin sayılır….On üç Türk altını olan kimselerde kurban kesmelidirler.İki yüz dirhem gümüş yahut yirmi altı buçuk gümüş mecidiyesi olan kimsede kurban kesecektir…..Ticaret için sermaye mal olsa kurban kesecek….otuz dokuzdan fazla koyunu,yirmi dokuzdan fazla sığırı olsa,veya dörtten fazla devesi bulunsa o kimsede kurban kesecektir.İşte kendilerine kurban kesmek vacip olan kimseler bunlardır. Ey Cemaat-i Müslimîn! Kurban,koyundan,keçiden,deveden,sığırdan olur.Başka hayvanlardan kurban kesilmez.Bu dediğim hayvanların erkeğinden,dişisinden kurban olursa da devenin,sığırın dişisini,koyunun ve keçinin erkeğini kurban etmek daha makbuldür.Kurban edeceğiz diye bu hayvanların yavrularını kesmek olmaz.En aşağı devenin beş seneliği,koyunun ve keçinin de bir seneliği kurban olur.Bundan küçüğünü kurban etmek olmaz.Sadece altı ayı bitirmiş yedinci aya basmış olan ve bir senelikten farklı olmayan gösterişli bir kuzuyu kurban etmek makbuldür. Yedi kişinin ortaklaşarak bir deveyi veya bir sığırı kurban etmesi de olabilir..Bir koyunu veya bir keçiyi ancak bir kişi kurban edebilir.Dişleri dökülmüş,kuyruğunun yarıdan fazlası kesilmiş,bir gözü veya iki gözü kör olan ve yürüyemeyecek derecede topal,hasta ve zayıf bulunan hayvanlardan kurban olmaz. Ey Cemaat-ı Müslimîn! Bayram namazı kılınan yerlerde namazdan sonra kurban kesmeye başlanır.Bayramın birinci günü kesemeyenler,ikinci veya üçüncü gün akşamına kadar kesebilirler.Ondan sonra kurban kesilmez.Gece vakti,yani bayramın ikinci ve üçüncü gecelerinde kurban kesmek mümkün ise de mekruhtur.Kurbanı kesmeye götürülürken hoş tutmalı,ite kaka götürmemeli,keserken de hayvana zahmet çektirmemeye gayret etmelidir. Kurban etine gelince;faziletli olanın kurban etini üçe bölüp bir bölümünü fakirlere ikram etmeli,bir bölümünü de eşe dosta hediye etmeli,geri kalanı da kendi çoluğuna çocuğuna bırakmalı.Kurban postunu muhtaçlara vermek veya evde kullanmaya izin vardır.Lakin siz bundan sonra kurban derilerini hayır cemiyetlerine verin! Ey kurban kesmek kendine vacip olan kimseler,sakın bu yıllarda kurban pahalıdır,kurban kesmem demeyin. Peygamber efendimiz: Hali vakti yerinde olup da kurban kesmeyen,camimize yaklaşmasın.Buyurmuşlardır. Anlayana bu ne büyük sözdür,ne acı bir azardır.Bir kaç liraya kıyamayıp da,Peygamberinden böyle acı bir söz işitmeye razı olan kimse acaba ne yüzle âhirette şefaat umar,acaba ne surette ben o Peygamberin ümmetiyim diye gezer? Hepinizin mübarek kurban bayramınızı, en içten samimi duygularla kutluyorum.
 |
Yazarlar ve Tüm Yazıları 
